Hoe ben je in de mediawereld terechtgekomen?

Al van jongs af was ik heel expressief en gepassioneerd door goede verhalen. Ik speelde als kind mee in toneelstukken, werkte als vrijwilliger op de lokale radio en wilde ook als job iets in die richting doen. Mijn ouders wilden dat ik rechten ging studeren, maar dat was totaal mijn ding niet. Ik heb uiteindelijk journalistiek aan het Rits in Brussel gevolgd, een richting die me beter lag. Ik heb er heel veel bijgeleerd van docenten zoals Lucas Vander Taelen. Via een eindwerk ben ik als regisseur/redacteur bij Woestijnvis aan de slag gegaan. Nu ben ik een jaar of negen eindredacteur bij verschillende programma's.

Wil je ooit zelf in de kijker staan?

Toen ik eraan begon, ging ik er vanuit dat ik wel eens ooit voor de schermen zou terechtkomen. Maar ik voel me goed in de rol die ik nu heb. Veel hangt ook af van de erkentelijkheid die je krijgt van die schermgezichten zelf.

De contacten met mensen zoals Stefaan Buyens of Dina Tersago zijn heel goed. En zij staan in de vuurlinie, dat probleem heb ik niet.

Wat houdt je job precies in?

Het maken van een tv-programma van a tot z. Zoals contacten onderhouden met de zender, casting van de kandidaten, zoeken naar een geschikte presentator, het inhoudelijk plan, teksten schrijven, montage, enz. Ik heb de eindverantwoordelijkheid van het programma.

In hoeverre is een format van vandaag anders dan tien jaar geleden?

Wat betreft vorm zullen er wel wat verschillen zijn - de montagestijl en de muziekkeuze bijvoorbeeld - maar als het een straf verhaal is, werkt het wel. Boer Zoekt Vrouw draait inmiddels ook al 10 jaar mee en het concept is nog steeds hetzelfde. De interessesfeer van de mensen speelt hier- in ook een rol, denk maar aan de culinaire programma's die momenteel goed scoren.

Welke programma's zijn het leukst om doen?

Chef In Nood - waarvan het vijfde seizoen net is ingeblikt - ligt me nauw aan het hart, omdat ik dit al sinds het begin doe. Maar vooral aan Celebrity Shock heb ik mijn hart verloren. Da's puur avontuur en rock and roll in het kwadraat! Helaas zijn de beschikbare budgetten niet meer van die aard om bv's naar de andere kant van de wereld te sturen.

Is het makkelijk bv's te vinden om hieraan deel te nemen?

Voor programma's als Celebrity Shock, waar de deelnemers enkele weken moeten vrijmaken en vooraf niet weten wat hen te wachten staat, is dat 1 kans op 60. Voor Masterchef moesten de kandidaten toch wel een culinaire achtergrond hebben, wat ook beperkend werkt. De bv's die voor een deelname aan zo'n programma staan te springen, zijn ook niet altijd de mensen die je zelf wil inzetten (lacht).

Op welk moment kijk je met de beste herinneringen terug?

Elk programma heeft wel een uniek moment. Bij Topmodel stonden we tijdens de finale op een wolkenkrabber in New York. Als dan de naam van de winnaar valt, voel je die ontlading en kijk je rond. Dan denk je: Yes, I'm part of it. Of als je bij een bevalling in Baby Boom samen met de ouders wacht tot hun baby zijn eerste adem neemt, dat doet toch iets. Bij heel wat mensen ben je op een cruciaal moment in hun leven aanwezig.

Neem je die emoties mee naar huis?

Natuurlijk, je zou geen goed programmamaker zijn als die situaties je koud laten. Maar we zijn heel correct en maken de nodige afspraken. Soms knippen we zelfs bepaalde genante fragmenten om sommige mensen te beschermen. Maar al wat getoond wordt, is wel het echte verhaal. Ik wil iedereen waarmee ik samenwerk achteraf nog recht in de ogen kunnen zien. En met 99,9% lukt dat ook (lacht).

Soms loopt er wel eens wat mis?

De eerste maal dat ik met Stefaan Buyens - die ik toen nog niet zo goed kende - een screening van een restaurant deed voor Chef In Nood. Tijdens het eten kwam er bij hem een stuk vlees in het verkeerde keel- gat terecht en hij sloeg knalpurper uit. Ik ben met hem naar de spoeddienst gereden. Daar hebben ze het stuk kip er kunnen uithalen. We zijn achteraf nog naar het restaurant teruggegaan om de eigenares gerust te stellen, ze dacht dat ze hem vergiftigd had.

Kijk je zelf tv?

Ik bekijk elk programma op de Vlaamse TV één keer. Ik wil weten waarmee iedereen bezig is, op welke programma's ik jaloers kan zijn of waarvan ik vind dat het slecht gemaakt is. Ik let daarbij wel op andere dingen dan de modale kijker. Als het geluid of de montage niet is zoals het moet, heb ik het wel gezien. Maar als het verhaal goed verteld wordt, kan ik evengoed meegesleept worden. Ik kan genieten van programma’s zoals God En Klein Pierke. Dan denk ik: zoiets zou ik ook wel eens willen maken. De programma's waar ik graag naar kijk, hebben vooral een goed verhaal.

Wat zit er nog in de pijplijn?

Ik heb de kans gekregen om zelf een format te ontwikkelen. De volgende maanden leg ik me toe op research en development om in september een nieuw afgewerkt product te hebben. Het zal niet makkelijk zijn om het te realiseren, maar ik heb de ambitie en de goesting om het tot een goed einde te brengen.